Głupia

Hej.

Jak się masz?

I jak się z tym czujesz?

Nie. Ty. Jak Ty się z tym czujesz?

Tak, chcę wiedzieć.

Wiesz, że tak być nie powinno?

Ale Ty jesteś głupia.

Nie, nie wszystko jedno.

Innym może. 

Ale mnie, nie.

Tak, na Tobie.

Wiem.

Przecież widzę.

A Ty? Gdzie w tym jesteś?

Nie. Ty.

I co można z tym zrobić?

Tak, wiesz.

Masz rację, nikt za Ciebie.

Dasz.

Jestem.

Tak, tuż obok.

Możesz.

Nie jesteś sama.

 







Popularne posty z tego bloga

Ręce

Obraz
Jest na tym świecie coś, czemu nie potrafię się oprzeć. Ręce. Męskie ręce. Silne, pewne, dające oparcie. Niosące spokój i poczucie bezpieczeństwa. Przyciągające w magiczny sposób i otulające kojącym ciepłem. Ręce, które rozumieją. Trzymają, głaszczą, odganiają lęk, koją. Chronią. Obejmują mocno a jednocześnie delikatnie. I przyciskają do siebie czule, troskliwie. Bo przytulenie to remedium na wszelkie zło tego świata. Leczy duszę, koi serce, gasi gniew, łagodzi ból. Potrafi przywrócić do życia, nawet gdy całkiem opada się z nadziei i sił. Wtedy zamknąć oczy. Być i nie być...
Czytaj więcej

Takie podatne

Obraz
Na obrzeżach miasteczka, otoczony łąkami i lasem stał kwadratowy jak klocek domek z płaskim dachem. Ale to już wiesz. Domek w zamyśle był jednorodzinny ale mieszkały w nim cztery pokolenia naraz. Najstarsze reprezentowała Hania, młodsze jej córka Jasia z mężem, a kolejne jedna z ich córek wraz z mężem oraz dziećmi, czyli młodszą Asią i Elą. W tym domu wszystkie dzieci na przestrzeni lat wychowywane były przez kobiety. Mężczyźni zajmowali się pracą, zarówno tą główną, zarobkową, jak i dodatkowymi źródłami utrzymania. Wiedzieli, że jakieś pokurcze gdzieś tu czasem się przemieszczały, nawet było je słychać, za co trzeba je skarcić i to byłoby na tyle. Nie to, żeby kobiety w tej rodzinie nie pracowały, ale tak jakoś się złożyło, że jako drugi etat miały na głowie dom i dzieci. Ot, standard. Córka Jasi  pracowała w liceum jako nauczycielka języka angielskiego, a po lekcjach udzielała korepetycji w domu i dorabiała jako tłumacz przysięgły. Ciągle w biegu. Dziećmi zajmowały się przeważni...
Czytaj więcej

Bez słów

Obraz
 Z drugim człowiekiem można być blisko, tak naprawdę blisko wtedy, kiedy dzieli się ciszę. Przestaje być niezręcznie. Pojawia się zaufanie i bezwarunkowe poczucie bezpieczeństwa. Zawiązuje się nić porozumienia i nastaje błogi spokój.  Jest się nie tyle obok, co wraz z kimś. I wystarczy spojrzeć, żeby zrozumieć i poczuć drugiego człowieka bez słów.
Czytaj więcej